Kişi adları bir milletin dil, folklor, tarih ve kültürü açısından büyük önem taşırlar.

Türk kişi adları, çok uzun bir tarih boyunca, bulunduğu coğrafyaya ve yaşattığı töreye (gelenek ve göreneklere) göre farklı şekiller göstermiştir.

Türklere:

1. Güçlü hayvanların (Aslan, Kaplan, Boğa, Baybars, Yolbars,Bozkurt, Kartal, Şahin, Atmaca... vb.) adları,
2. Güzel görünüşlü, uysal hayvanların (Sülün, Kumru, Suna “yeşilbaş ördek”, Keklik, Turna, Horozbay/Orozbay; Ahu, Ceylan, Maral, Ceren... vb.) adları,

İstiklâl Marşı, Türkiye Cumhuriyetinin millî marşıdır. Türk milletinin sahiplendiği manevî değerlerinden biridir. Aynı zamanda devletimizin manevî şahsiyetini oluşturan ögelerden birisidir. Onun taşıdığı manevî değeri anlamak ve ona göre sahiplenmek her Türk vatandaşının borcudur.

Bir edebî eser ile onu meydana getiren kişi arasında büyük bir köprü mevcuttur. Eser sahibi, dünya görüşünü, manevî yapısını, ait olduğu toplumun problemlerine bakışını ve bakış açısını yine kendine has üslûbu ile ortaya koyar. Kısacası eser sahibi, eseri ile kendini görüntüye getirir.

İstiklâl Marşı da bir edebî eserdir. Öyle bir edebî eser ki onun iki sahibi var: Biri, onu kaleme alıp duygularını dile getiren, millî hasletlerini haykıran şair Mehmet Âkif; diğeri ise onun taşıdığı millî ruhu, millî duyguyu uygun bulup benimseyen, resmen kabullenen TBMM ve nihayet bu yüce kurulun asıl sahibi büyük Türk milleti… Bizce İstiklâl Marşı açıklanmaya başlanınca bu iki unsur yanında yazıldığı ve kabul edildiği devrin şartlarını da tanıtma lüzumu vardır.